พูดในสิ่งที่ไม่กล้าพูดต่อหน้าใคร

เพื่อนสนิทฉันแต่งงาน เชิญแขก 200 คน จัดโรงแรมหรู ค่าใช้จ่ายเป็นล้าน แล้วส่งข้อความหาทุกคนว่า "ของขวัญแต่งงานรบกวนเป็นเงินโอนเข้าบัญชีนะ ไม่รับของ" พอวันงานยังมีป้ายตั้งบอก "ซองขั้นต่ำ 1,500 ต่อท่าน" อีก ฉันก็ใส่ซองไป 2,000 ตามมารยาท ผ่านไป 3 เดือน ฉันจัดวันเกิดเล็ก ๆ ที่ร้านอาหาร…

เวลาสั่งข้าวคนเดียว ฉันจะพูดกับไรเดอร์ว่า "ของเพื่อนน่ะครับ" ทั้งที่สั่ง 3 กล่อง... เพื่อนคนนั้นคือตัวฉันใน 3 เวลาอาหาร 🍱

ฉันแกล้งทำเป็นไม่เห็นแฟนเก่าในห้าง พาแฟนใหม่เดินผ่านอย่างสง่างาม... จนเดินไปชนกระจกใส คิดว่าเป็นทางเดิน 🚶‍♀️💥

ตอน ม.ปลาย มีเพื่อนคนหนึ่งที่ทุกคนแกล้ง ฉันไม่ได้แกล้งเขาหรอก แต่ฉันก็ไม่เคยหยุดใคร แค่ยืนดูเงียบ ๆ เพราะกลัวว่าจะกลายเป็นเป้าต่อไป ผ่านมา 10 ปี วันก่อนเจอเขาในงานเลี้ยงรุ่น เขาประสบความสำเร็จมาก ยิ้มให้ฉันแล้วทักว่า "เป็นไงบ้าง สบายดีไหม" เหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น... แต่ฉันนั่น…

แม่สามีไม่เคยชอบฉันเลย 6 ปีที่แต่งงานมา เธอพูดเหน็บตลอดว่าฉันทำกับข้าวไม่อร่อย เลี้ยงลูกไม่เป็น จนปีที่แล้วเธอป่วยหนัก ต้องมาอยู่กับเรา คนที่ดูแลเธอทุกวัน อาบน้ำ ป้อนข้าว พาไปหาหมอ คือฉัน ไม่ใช่ลูกชายของเธอที่ยุ่งกับงานตลอด เมื่อสัปดาห์ก่อนเธอจับมือฉันแล้วพูดเบา ๆ ว่า "ขอโทษนะลูก…

ทุกเช้าฉันตื่นมาทำกาแฟให้สามีก่อนเขาไปทำงาน ชงแบบที่เขาชอบเป๊ะ ๆ ใส่นมนิดเดียว น้ำตาลครึ่งช้อน เขาดื่มทุกวันแล้วบอกว่า "อร่อยเหมือนเดิมนะ" มา 4 ปี... สิ่งที่เขาไม่รู้คือฉันใช้กาแฟถูกที่สุดในซูเปอร์ ส่วนถุงกาแฟแบรนด์ดิบที่เขาซื้อมาเองราคาแพง ฉันแอบเอาไปขายต่อในกลุ่มมือสองหมดแล้ว เ…

ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว

ตอนนี้ชอบความเงียบ มากกว่าการอธิบายความรู้สึกให้ใครฟัง แค่อยากพักใจอยู่ในมุมเล็กๆของตัวเอง ☁️ ถ้าวันนี้ตอบช้า แปลว่าเรากำลังพยายามฮีลตัวเองอยู่ บางวันก็ไม่ได้ต้องการอะไร นอกจากห้องเงียบๆ กับใจที่ไม่ต้องฝืน 🙂 ชีวิตอาจไม่ได้ง่าย แต่เรายังเลือกยิ้มได้เสมอ 🌤️

เหนื่อยกับทุกๆสิ่งทุกๆอย่าง ตั้งแต่ปีใหม่มากก็จับไก้ว่าแฟนมีคนอื่น บอกตรงๆว่าระแวง หลอนไปหมด ทำไมเขาถึงทำแบบนี้คิดวนอยู่แบบนี้มานานหลายเดือน ไม่อยากกินข้าว ไม่อยากจะตื่นขึ้นมา บางครั้งอยากให้เขาหลับก่อนเพื่อเราตะได้สบายใจ มันทรมานทุกวัน อยากหลุดพ้นจากตรงนี้ไวๆ อยากกลับมารักตัวเอง…

สารภาพว่าแอบชอบรุ่นพี่คนนี้ตั้งแต่แรกพบ เพิ่งเข้าม.4 โรงเรียนใหม่ รุ่นพี่อยู่ ม.5 เอาจริงๆ ก็ไม่ใช่เราคนเดียวที่แอบชอบ เกือบทั้งห้องก็ว่าได้ แต่ไม่อยากเหมาว่าทั้งโรงเรียนเพราะเพิ่งจะย้ายมา เราจะมีโอกาสแบบ สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่ารัก บ้างมั้ยนะ

มีหลายอย่างในหัวเยอะมากที่จะต้องทำ จะต้องจัดการ รายการก็เพิ่มพูนขึ้นทุกวัน ทับถมสะสมกลายเป็นกองโต ไม่มีที่สิ้นสุด

เครียด เครียดเรื่องเดิมๆ ช่วงเวลานี้ทุกปี ไม่ว่าจะพยายามแก้ไขให้ดีขึ้นเท่าไหร่ ก็ยังย่ำอยู่กับ อยู่กับมันมามากกว่าสามปีแล้ว เหนื่อย เหนื่อยใจ หดหู่ ท้อแท้ แต่ไม่สิ้นหวัง ในเมื่อแก้อะไรไม่ได้ ก็จะพยายามรับมือกับมันให้ดีกว่าเดิม

ตกใจ คนไทยมากกว่า 90% ไม่เสียภาษีเงินได้ แล้วประเทศไทยจะเดินไปทิศทางไหน อยากได้ทุกอย่างแต่ไม่ยอมเสียสละบางส่วนเพื่อส่วนรวม แล้ว 10% นี้จะต้องแบก 90% ที่เหลือไปถึงเมื่อไหร่

หิวน้ำแต่ขี้เกียจเดินไปซื้อ

อยากกินกาแฟแล้วไม่เป็นกรดไหลย้อน

ไอคอกแคกมาหลายวันติดต่อกัน พอตัดสินใจว่าจะต้องไปพบแพทย์เท่านั้นแหละ อาการก็ดีขึ้น จิบน้ำอุ่นๆ ช่วย ก็ยังพอได้อยู่

เหนื่อยมากเลยช่วงนี้ ทำหลายๆ อย่างพร้อมๆ กัน หัวจะระเบิด

ปีนี้หลังจากเลิกกับแฟนแม่งเป็นอะไรที่แย่มาก เราบังคับตัวเองให้เลิกคิดถึงเค้า แต่จริงๆแล้วมันเป็นการเลี้ยงที่จะพูดถึง ที่คิดว่าลืมแล้ว เลิกรักแล้วจริงๆแล้วไม่ใช่เลย หลังจากเลิกกันเราเปลี่ยนไปเป็นคนละคน คุยเยอะคุยซ้อน เทคนนู้นคนนี้ไปทั่ว ไม่เข้าใจเลยอ่ะ พอเลือกที่จะจริงจังกับใครต้อ…

สารภาพว่าหลงรักสามีขึ้นทุกวัน ทำไมเค้าถึงน่ารักน่าเอ็นดูได้ขนาดนี้

มันจะอะไรนักหนากับความชอบเราวะ ที่บอกว่าชอบสีดำชอบใส่กางเกงมาตลอดคือโกหกไง เราไม่ได้ชอบสีดำขนาดนั้นแล้วก็ไม่ได้ชอบใส่กางเกงด้วย ชอบสีชมพูชอบของน่ารักชอบไว้ผมยาวชอบใส่กระโปรง ถ้าชมเราหรือพูดดีๆใส่เราไม่ได้ก็เงียบไป ไม่ใช่ทุกคนจะโอเคกับคำพูดที่ออกมาจากปากเน่าๆของแกโอเคมั้ย